Zaloguj
Reklama

Aftowe zapalenie jamy ustnej

Aftowe zapalenie jamy ustnej
Fot. panthermedia
(0)

Afty są przypadłością około 20% populacji, stanowiąc problem o etiologii do końca niepoznanej. Nadżerki wywołują silny ból, ograniczając możliwość jedzenia, picia, a nawet czasami mówienia. Z uwagi na umiejscowienie i nieznaną etiologię stosowane jest leczenie objawowe, mające na celu zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz przyspieszające gojenie się ubytków błony śluzowej.

Reklama

Zmiany zapalne w obrębie jamy ustnej są częstym problemem zwłaszcza w okresie niemowlęctwa, jednak przez całe niemal życie możemy doświadczyć tego typu dolegliwości [1]. Około 5-20% populacji doświadcza takich zmian w obrębie błony śluzowej [2]. Zmiany, o których mowa, mogę mieć charakter pleśniawek lub aft, a diagnoza z uwagi na podobieństwa objawów może nastręczać trudności. Pleśniawki są bowiem wynikiem obecności i działania drożdżaków, natomiast afty spowodowane są uszkodzeniami mechanicznymi lub obecnością wirusa [1].

Czym są afty?

Afty, czyli zmiany lokalizujące się na języku, dnie jamy ustnej, podniebieniu miękkim i twardym, a także na łukach podniebiennych, przypominają owalne ubytki w błonie śluzowej, przybierając postać nadżerek lub owrzodzeń. Afta w centralnej części jest pokryta szarożółtym lub białawym nalotem, wokół którego roztacza się widoczne zaczerwienienie (zmieniona zapalnie błona śluzowa). Zmiany mogą przybierać różne wielkości, a próba usunięcia nalotu kończy się krwawieniem z błon śluzowych. Powodują one odczucie silnego bólu, które znacznie przewyższa ból występujący w pleśniawkach [1].

Etiologicznie afty wywołane mogą być przez urazy mechaniczne, ale także mogą stanowić efekt różnego rodzaju chorób, w tym infekcji wirusowych oraz bakteryjnych, refluksu, celiakii czy choroby Leśniowskiego-Crohna. Istotne jest także to, że pojawiać się one mogą w okresach zwiększonych niedoborów odporności. Nie bez znaczenia są także pewne predyspozycje rodzinne i genetyczne, które mogą mieć wpływ na występowanie aft [1]. Innymi słowy etiologia powstawania aft jest wieloczynnikowa i nie do końca poznana [2].

Leczenie

Zmiany nadżerkowe pojawiające się w przebiegu aftowego zapalenia jamy ustnej najczęściej ulegają samoistnemu wygojeniu po kilku lub kilkunastu dniach, jednak mają one silną tendencję do nawrotów. Z uwagi na dolegliwości bólowe, jakich są powodem, w toku przebiegu zapalenia stosuje się różnego rodzaju żele i kremy, które to maja za zadanie przyspieszyć gojenie się błony śluzowej [1].

fot. panthermedia

To właśnie lokalizacja i nieznana etiologia stanowią główne podłoże leczenia objawowego. Najważniejsze podczas terapii jest maksymalne skrócenie czasu trwania zmian i zmniejszenie natężenia bólu. Na drugi plan schodzi wówczas działanie zmierzające do zmniejszenie częstotliwości pojawiania się aft [2].

W trakcie występowania aft dobre wyniki leczenia uzyskiwane są przez uzupełnianie niedoborów – głównie cynku. Do płukania ust stosowana jest zwykle chlorheksydyna, a miejscowo stosuje się także azotan srebra oraz tetracykliny pod postacią syropu. Za zasadne uważa się także użycie lewamizolu działającego w sposób stymulujący na układ odpornościowy oraz kolchicyny oddziałującej na funkcje leukocytów [3].

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • [1] B. Kociszewska-Najman, J. Skibińska, T. Ginda1, K. Taradaj: Pleśniawki i afty jamy ustnej u niemowląt – rozpoznawanie i leczenie. „Postępy Neonatologii” 2018, nr 24(2), s. 107-109.
    [2] I. Tyszkiewicz, Z. Kozłowski: Współczesne poglądy na temat leczenia aft nawracających – przegląd piśmiennictwa. „Dental Forum” 2015/01, t. XLIII, s. 83-88.
    [3] K. Mrówka-Kata, G. Namysłowski, K. Banert: Zapalenia języka i inne wybrane jego zmiany o charakterze łagodnym. „129 Forum Medycyny Rodzinnej” 2008, t. 2, nr 2, s. 127–131.

Kategorie ICD:


Reklama
(0)
Komentarze