Zaloguj
Reklama

Funkcjonalna endoskopowa chirurgia zatok przynosowych - zabieg jednego dnia

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • 1. Stammberger H. Functional endoscopic sinus surgery. B.C. Decker, Philadelphia 1991.

Kategorie ICD:


Funkcjonalna endoskopowa chirurgia zatok przynosowych - zabieg jednego dnia
Fot. medforum
(5)

Przewlekłe zapalenie zatok przynosowych (PZZP) to jedna z najczęstszych schorzeń laryngologicznych. Zwiększająca się wykrywalność tej jednostki wynika z ciągłego udoskonalania i upowszechniania metod diagnostycznych, a w szczególności radiologicznych technik obrazowych. Podstawową metodą leczenia zapalenia zatok przynosowych jest farmakoterapia. Nieniej w niektórych przypdkach leki nie przynoszą oczekiwanych rezultatów i konieczny jest zabieg. 

Jakie funkcje pełnią zatoki przynosowe?

Zatoki przynosowe to jamy powietrzne znajdujące się obrębie czaszki. Spełniają różne funkcje: są rodzajem elementów amortyzujących, chroniących delikatne struktury mózgu przed urazami i uszkodzeniami, nawilżają oraz ogrzewają wdychane przez nos powietrze, zmniejszają wagę twarzoczaszki. Do zatok przynosowych zaliczamy zatoki czołowe, szczękowe, zatokę klinową (może być parzysta) oraz komórki sitowe. Jeżeli w tkance wyściełającej zatoki zacznie toczyć się proces zapalny, wytwarza się wydzielina, która powoduje blokadę ujścia zatok. Powietrze nie może się wydostać i naciska na ściany zatok. To z tego powodu odczuwamy ból lub rozpieranie  różnych okolic twarzy lub głowy.

Przewlekłe zapalenie zatok przynosowych (PZZP) to jedno najczęstszych schorzeń górnych dróg oddechowych

Zwiększająca się wykrywalność tej jednostki chorobowej wynika z ciągłego udoskonalania i upowszechniania metod diagnostycznych, a w szczególności radiologicznych technik obrazowych (tomografia komputerowa), endoskopowego badania jamy nosowej oraz badań bakteriologicznych i mykologicznych. Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi PZZP są bakterie oraz wirusy, a w ostatnich latach zauważana jest także wzrastająca rola grzybów w tym procesie. Podstawową i jedna z pierwszych metod leczenia przewlekłego zapalenia zatok przynosowych  jest farmakoterapia. W leczeniu wykorzystuje się glikortykosteroidy (głównie podawanych donosowo, w niektórych przypadkach ogólnoustrojowo), antybiotyki oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen). W leczeniu wykorzystywane są także roztwory soli morskiej oraz płukanie solą fizjologiczną.

Zgodnie z wytycznym, klinicznie zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych definiowane jest jako schorzenie, w którym występują dwa lub więcej objawów, wśród których jednym musi być:

  • blokada nosa (upośledzenie drożności nosa) i/lub,
  • wydzielina nosowa (powszechnie zwana katarem),

oraz

  • ból twarzy, twarzoczaszki, rozpieranie,
  • redukcja/utrata węchu (u dzieci: kaszel).

Jak również w badaniu endoskopowym:

  • polipy i/lub,
  • śluzowo-ropna wydzielina (pierwotnie w przewodzie nosowym środkowym),
  • obrzęk śluzówki (pierwotnie w przewodzie nosowym środkowym),
  • zmiany w tomografii komputerowej,
  • zmiany śluzówkowe w obrębie kompleksu ujściowo-przewodowego (OMC) i/lub zatok.

(5)
Komentarze