Zaloguj
Reklama

Alegiczny nieżyt nosa

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Otorynolaryngologia. Podręcznik dla studentów medycyny i stomatologii, Bożydar Latkowski

Alegiczny nieżyt nosa
Fot. medforum
(3)

Alergiczny nieżyt nosa to zapalenie błony śluzowej nosa i zatok obocznych nosa. Wśród coraz częściej występujących chorób alergicznych schorzenie to jest coraz bardziej powszechne. Przyczynami są alergeny czyli czynniki wywołujące reakcje uczuleniowe.

Możemy wyróżnić sezonowy i całoroczny alergiczny nieżyt nosa.

Za sezonowy nieżyt nosa odpowiedzialne są pyłki traw, drzew, zbóż. Objawy występują w okresach pylenia roślin, czyli  głównie w miesiącach wiosennych i jesiennych.

Charakterystyczne objawy to:

  • kichanie,
  • łzawienie,
  • świąd,
  • wodnista wydzielina z nosa oraz upośledzenie jego drożności.

Pacjenci często skarżą się na łzawienie, zaczerwienienie oczu, a także świąd uszu i gardła. Nasilenie objawów choroby jest zmienne i zależy od ekspozycji na pyłki nie tylko w danym dniu, ale również w dniach poprzedzających wystąpienie objawów.

Duże znaczenie ma także wrażliwość osobnicza. Stężenie pyłków również może być zmienne w zależności od pogody, wzrasta w ciepłe, słoneczne dni, a zmniejsza się podczas opadów deszczu. Objawy choroby mogą się również nasilić pod wpływem niektórych pokarmów, chodzi tu o reakcje krzyżowe, gdy alergeny pokarmowe przypominają swą budową alergeny pyłków roślin (taki związek istnieje na przykład między pyłkami brzozy a alergenami świeżych owoców).

Całoroczny nieżyt nosa ma podobny obraz kliniczny, natomiast czynnikiem sprawczym są alergeny występujące stale w otoczeniu chorego, nie wykazują zmienności sezonowej. Najczęściej są to alergeny zawarte w kurzu, sierści zwierząt, rzadziej w pokarmach. Objawy są takie same jak w alergicznym nieżycie nosa, lecz mają charakter przewlekły. Chorzy skarżą się na stałe upośledzenie drożności nosa, które ma większe nasilenie niż w innych postaciach nieżytu nosa. Pacjenci określają ten stan jako „przewlekłe przeziębienie”.


fot. panthermedia

Pełne postępowanie diagnostyczne obejmuje szereg badań w tym: testy skórne, oznaczenie poziomu swoistych dla reakcji alergicznych przeciwciał IgE. W przypadku wątpliwości, wykonuje się próby prowokacyjne, podając donosowo alergen. Następnie obserwuje się czy występują objawy reakcji uczuleniowej.
Postępowanie polega przede wszystkim na unikaniu kontaktu z alergenem, jeżeli jest to niemożliwe stosuje się immunoterapię czyli tzw odczulanie – polegające na podawaniu (najczęściej podskórnie) stopniowo zwiększanych dawek alergenu. U większości chorych immunoterapia zmniejsza objawy nieżytu nosa .

Jeśli chodzi o leczenie farmakologiczne podstawą są leki przeciwhistaminowe, część z nich wywołuje jednak senność (najczęściej stosowane obecnie są leki II generacji, częściowo pozbawione tego działania). Skuteczne są także glikokortykosteroidy donosowe, można je stosować długotrwale, są podstawą leczenia całorocznego nieżytu nosa.

(3)
Komentarze