Zaloguj
Reklama

Zabieg septoplastyki - charakterystyka

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • A. Krzeski (pod red.) „ Podstawy chirurgii nosa”, wydawnictwo Via Medica wyd. 1 2004 rok

Adres www źródła:

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Zabieg septoplastyki - charakterystyka
Fot. Shutterstock
(5)

Mianem septoplastyki nazywa się zabieg chirurgiczny, którego celem jest prostowanie przegrody nosowej. Ten rodzaj operacji przeprowadza się u osób, u których skrzywienie przegrody nosowej wiąże się ze sporym dyskomfortem w codziennym życiu (m.in. znaczne upośledzenie drożności nosa, nawracające zapalenie zatok przynosowych, obturacyjny bezdech śródsenny). Ponadto zabieg wykonuje się także ze względów stricte estetycznych - poprawa kształtu nosa. 

Reklama

Deformacja, jaką jest skrzywienie przegrody nosowej może być efektem:

  • urazów mechanicznych (m.in. nabytych w trakcie uprawiania sportu),
  • czynników genetycznych.  

Ważne! Nie istnieje perfekcyjnie prosta przegroda.

Rozbieżność dotyczy stopnia jej skrzywienia - niektórzy w ogóle nie odczuwają symptomów, natomiast inni mogą zmagać się z takimi objawami jak trudności w oddychaniu, chrapanie, nawracające wysiękowe zapalenie ucha środkowego.

Bardzo często defekt w postaci skrzywionej przegrody nosowej uwidacznia się dopiero w okresie dojrzewania (rozwija się w skutek zmian rozwojowych). Charakterystyczny w tym temacie jest nieregularny rozwój giętkiej przegrody w stosunku do jej sztywnego obramowania - ten rodzaj zniekształcenia jest zaliczany do fizjologicznych zmian i objawia się w postaci przesadnie wyrośniętej przegrody, która nie mogąc znaleźć sobie miejsca zmienia kształt i upodabnia się do litery S bądź L.

Przegroda nosowa stanowi swoistego rodzaju rusztowanie dla miękkich tkanek nosa. Przedziela nos na dwie części (rozpościera się od czubka nosa do gardła. Początkowy odcinek tworzy tkanka chrzęstna a głębiej znajduje się tkanka kostna). 

Ważne! Skrzywienia przegrody nosowej dotyczyć mogą części chrzęstnej a także części kostnej nosa.

Oceny jak duża jest krzywizna dokonuje laryngolog. Przeprowadza z pacjentem szczegółowy wywiad lekarski, następnie wykonuje badanie endoskopowe wnętrza nosa. Często, jako dodatkowe badanie zaleca się tomografię komputerową nosa oraz przynosowych zatok (dokładna ocena i obraz zaistniałej anomalii).

Prostowanie przegrody nosowej - metody

Procedura rozróżnia dwie techniki zabiegowe:

1. Plastyka przegrody nosowej zwana septoplastyką, polega jedynie na usunięciu samego skrzywienia (np. eliminacja wyłącznie wypukłości oraz ostróg), po czym ustawieniu przegrody nosowej tak, aby znalazła się w linii prostej. Zabieg wykonuje się wewnątrznosowo poprzez niewielkie cięcie w przedsionku nosa.

Obecnie stosuje się również metodę endoskopową - w obszarze błony śluzowej przegrody przeprowadza się minimalne nacięcia, po czym pod kontrolą endoskopu następuje poprawienie skrzywionej przegrody nosowej. Udogodnieniem w tej technice operacyjnej jest to, że używa się w tym przypadku żelowych opatrunków, które pełnią podwójną rolę: stabilizują przegrodę nosa a także poprzez proces rozpuszczania się nawilżają wnętrze nosa.

Ważne! Metoda endoskopowa charakteryzuje się zminimalizowanym wystąpieniem powikłań pozabiegowych.

2. Podśluzówkowa resekcja przegrody nosa (przegroda tworzona zostaje przez blaszki błony śluzowej), odbywa się na zasadzie przeprowadzenia cięcia błony śluzowej w środku jamy nosa i chrząstki nosa, po czym następuje zlikwidowanie skrzywionej chrząstki jak i przegrody kości nosowej.

Zabieg septoplastyki może być przeprowadzany w znieczuleniu ogólnym oraz w znieczuleniu miejscowym. Trwa około godziny. Zoperowaną przegrodę nosową unieruchamia się stosując m.in. płytki teflonowe (usuwane są po okresie 7 - 10 dni po zabiegu). Założone po operacji do nosa tampony (setony), których rolą jest zapobieganie krwawieniom pozabiegowym, wyjmuje się zazwyczaj po dwóch dniach. Szwy, jakie zakłada się w przedsionku ulegają samorozpuszczaniu, dzięki czemu nie ma potrzeby ich zdejmowania.

fot. panthermedia

Ważne! Nie każdy może poddać się zabiegowi.

Przeciwskazaniami do przeprowadzenia zabiegu są m.in.

  • ciężkie skazy krwotoczne,
  • stosowanie leków rozrzedzających krew,
  • czynna infekcja dróg oddechowych).

Do wymaganych przed zabiegiem badań należą m.in.

  • ogólne badanie krwi (morfologia),
  • ocena układu krzepnięcia krwi (APTT, INR),
  • poziom elektrolitów (NA, K).

Reklama
(5)
Komentarze