Zaloguj
Reklama

Teleinformatyka w audiologii

Teleinformatyka w audiologii
Fot. iStock
(0)

Systemy telemetryczne oraz teleinformatyczne rozwijają się coraz prężniej pod wpływem postępu w zakresie innowacyjnych technologii. Medycyna również korzysta z tego typu rozwiązań, co przynosi wymierne efekty i korzyści zarówno dla pacjentów, jak i dla lekarzy specjalistów. Wiele dziedzin opieki medycznej korzysta już tego typu rozwiązań, dając mozliwość ciągłego monitorowania pacjenta w przypadku kardiologii czy dokonywania pomiarów i programowania urządzenia na odległość w przypadku audiologii.

Reklama

System teleinformatyczny – zespół współpracujących ze sobą urządzeń informatycznych i oprogramowania, zapewniający przetwarzanie i przechowywanie, a także wysyłanie i odbieranie danych poprzez sieci telekomunikacyjne za pomocą właściwego dla danego rodzaju sieci telekomunikacyjnego urządzenia końcowego w rozumieniu ustawy z dnia 16lipca 2004 r.” – Prawo telekomunikacyjne (Dz.U.z2018r.poz.1954 i 2245) [1]

Dzięki możliwości monitorowania na odległość dzisiejsza medycyna jest w stanie w sposób zdalny określić sprawność danego urządzenia oraz dokonać pomiaru z jego wykorzystaniem. Tego typu działania nazywane są telemetrią, która obecnie jest szeroko stosowana w różnych dziedzinach medycyny – w tym w audiometrii [2].

Na system teleinformatyczny, pozwalający na sterowanie urządzeniem pomiarowym i przesyłanie uzyskanych przez niego wyników, składa się urządzenie pomiarowe wyposażone w taki system. Swoje zastosowanie systemy teleinformatyczne znajdują w wielu dziedzinach życia, w szczególności w medycynie – wiele ośrodków medycznych decyduje się na zainwestowanie w najnowsze zdobycze technologii. Przykładem tego mogą być Ameryka Północna, Australia czy Afryka, gdzie telemedycyna bazująca na systemach telemetrycznych i teleinformatycznych staje się podstawową drogą świadczenia usług z zakresu opieki medycznej [2].

Telemedycyna rozumiana jest jako zakres świadczeń opieki medycznej, za pomocą nowoczesnych technologii i z wykorzystaniem łącza internetowego. Wizyty lekarskie „twarzą w twarz” w takiej sytuacji odchodzą w niepamięć, a podstawą staje się konsultacja za pomocą środków przekazu – niezależnie od tego, gdzie znajduje się pacjent, a gdzie ośrodek opieki. Jest to niewątpliwa zaleta tego typu rozwiązania, gdyż zapewnia możliwość konsultacji z dowolnym specjalistą, nawet jeśli pacjent musi dojechać do najbliższego ośrodka, może zostać skonsultowany przez lekarza pracującego w odległym miejscu. Oszczędność czasu oraz możliwość ciągłego monitorowania stanowią o korzyściach, jakie przynosi telemedycyna, która zyskuje na popularności w szczególności wśród osób cierpiących na schorzenia kardiologiczne [2].

W ślad za kardiologią idą także inne dziedziny i obszary medycyny – między innymi audiologia prężnie wykorzystuje tego typu rozwiązania, adaptując je do problemów swoich pacjentów. Stąd rozwój takich specjalizacji, jak telefitting (remote fitting), która to kieruje swoje rozwiązania do osób, u których wszczepiono implant ślimakowy (protezę słuchu). Zgodnie z opisami, jakich można doszukać się w literaturze specjalistycznej, proces ten jest programowaniem procesora mowy za pośrednictwem Internetu i w ten sam sposób połączenie się z ośrodkiem, w którym dokonać można pomiarów i dopasować procesor do indywidualnych potrzeb pacjenta [2].

fot. panthermedia

Korzyści systemu

Głównym zadaniem systemu telemetrycznego jest integracja, co zapewni sprawność w planowaniu, realizacji i długotrwałym działaniu na rzecz pacjentów, co ma kluczowe znaczenie choćby w kontekście badań przesiewowych. Możliwość wykonania na odległość badań diagnostycznych i przesłania uzyskanych wyników pozwala zarówno usprawnić dostęp do opieki medycznej, ale także sprzyja tworzeniu szerokiej bazy danych. Analiza zgromadzonych danych z badań przesiewowych pozwoli na wdrożenie nowej wiedzy bazującej na obserwacjach wyników pacjentów oraz przyczyni się w znacznej mierze do obniżenia kosztów związanych z diagnostyką audiologiczną [3].

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • [1] Ustawa z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.
    [2] M. Kruszyńska, A. Pieczykolan, T. Wiśniewski, A. Lorens, H. Skarżyński: Metody i techniki stosowane w systemach telemetrycznych i teleinformatycznych w obszarze audiologii – studia literaturowe. „Nowa Audiofonologia” 2016, nr 5(1), s. 39–47.
    [3] J. Bulka, Ł. Folwarczny, M. Iwaniec, A. Izworski i in.: Wybrane zagadnienia inżynierii biomedycznej. Kraków 2014, s. 30.

Reklama
(0)
Komentarze